تبلیغات
فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز
فونت زیبا ساز

پیغام ورود و خروج



ساعت ساعت ساعت فلش
همه چیز درمورد شهرلیکک و قوم لر
همه چیز درمورد شهرلیکک و قوم لر
بهمیی را دوست میداریم و به قوم لر افتخارمیکنیم 
قالب وبلاگ
نویسندگان
صفحات جانبی

بَهْمَئی ، از ایلات لُرِ کهگیلویه . تا نیمة دوم قرن سیزدهم یکی از بزرگترین و نیرومندترین ایلات منطقة بهبهان بود. به گفتة هنری لایارد (ص 23) که در 1256/1840 با این ایل دیدار کرده است ، بهمئیها حدود سه هزار خانوار بودند و نیرویی متشکل از «حدود دوهزار تفنگچی زبردست با تفنگهای فتیله ای و گروه کوچکی سوارکارِ کارآمد» داشتند. به گفتة دوبُد (ج 1، ص 280) که مقارن با زمان اقامت لایارد در کهگیلویه بود، ایل بهمئی فقط حدود دوهزار خانوار داشته است . اما هردو سیّاح تحت تأثیر روح سرکش و جلادت آنان در تاخت وتاز قرار گرفته اند (برای نمونه رجوع کنید به لایارد، همانجا). دوبد (همانجا) بهمئی را «سبعترین و گردنکش ترین ایل در میان کوه نشینان فارس » وصف کرده است .

 

آخرین خان مهم بهمئی خلیل خان بود که از قلعه اش موسوم به قلعة اعلی ' (که گاه قلعة علاءخوانده می شد)، در 53 کیلومتری شمال غربی بهبهان ، ایل را اداره می کرد. جعفرخان پسر ارشد خلیل خان در زمان حیات پدرش دو قلعه ساخت ؛ یکی قلعة اعلی '، دیگری دیشموک واقع در بیست کیلومتری شرق قلعة اعلی '. از آن پس ، ایل بهمئی به دو دسته تقسیم شد: دستة گرمسیری و سردسیری که مرکز آنها به ترتیب در قلعة اعلی ' و دیشموک بود (ضرّابی ، ص).پس از مرگ خلیل خان در اوایل قرن چهاردهم ، میان پسران وی و پسران برادرش محمدحسین خان بر سر جانشینی نزاع درگرفت . محمدعلی خان پسر محمدحسین خان در جریان این نزاع جعفرخان راکشت و خود را کلانتر جدید ایل اعلام کرد. اما چهل روز بعد، محمدعلی خان به دست پسر جعفرخان کشته شد. این دوقتل و خونخواهی متعاقب آنها به تقسیم ایل بهمئی به دو طایفة جداگانة بهمئیِ مُحْمَدِی و بهمئی احمدی انجامید (همان ، ص 291ـ293). با این وصف ، بهمئیها به تاخت و تازشان ادامه دادند و شهرت خود را در جنگجویی حفظ کردند، چنانکه میرزاحسن فسائی (ج 2، ص 1490) در حدود 1311 می نویسد: ده تفنگچی آنها به صد تفنگچی بختیاری می ارزد.

 

میرزا حسن فسائی (همانجا)، دمورنی (ص 117ـ 118) و مسعود کیهان (ج 2، ص 89)، شمار بهمئیها را سه هزار خانوار برآورد کرده اند. در حال حاضر بهمئیها در ناحیة وسیعی در شمال غربی بهبهان شامل سه دهستان مجاور به نامهای بهمئی سرحدی ، بهمئی سردسیری و بهمئی گرمسیری پراکنده اند (رزم آرا، ج 6، ص 64ـ65) و چون با ساکنان محلی کاملاً آمیخته شده اند برآورد دقیقی از جمعیت آنها ممکن نیست ] با این حال نتایج به دست آمده از سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچیدة کشور در تیر 1366 نشان می دهد که ایل بهمئی دارای 041 ، 3 خانوار و 286 ، 20 جمعیت بوده که به ترتیب 7ر1% از خانوارها و 8ر1% از جمعیت عشایر کل کشور را دربر داشته است (مرکز آمار ایران ، ص 1) [ .

 

منابع : نادر افشار نادری ، مونوگرافی ایل بهمئی ، تهران 1347 ش ؛ محمود باور، کوه گیلویه و ایلات آن ، گچساران 1324 ش ، ص 120ـ 129؛ حسینعلی رزم آرا، فرهنگ جغرافیائی ایران ( آبادیها )، ج 6: استان ششم ( خوزستان و لرستان )، تهران 1355 ش ؛ منوچهر ضرّابی ، «طوایف کهکیلویه »، فرهنگ ایران زمین ، ج 9 (1340 ش )؛ ] حسن بن حسن فسائی ، فارسنامة ناصری ، چاپ منصور رستگار فسائی ، تهران 1367 ش [ ؛ مرکز آمار ایران ، سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچنده 1366، فرهنگ عشایری ایل بهمئی ، تهران ، 1369ش ؛ مسعود کیهان ، جغرافیای مفصل ایران ، تهران 1310ـ1311

 


برچسب ها: بهمیی، قدمت، هنری، فرهنگ عشایری، مسعودکیهان، جغرافیای مفصل،
[ سه شنبه 5 خرداد 1394 ] [ 01:48 ب.ظ ] [ محمدرضا شاکری ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :


برای نمایش تصاویر گالری كلیك كنید


کد گالری

mouse code

كد ماوس