تبلیغات
فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز
فونت زیبا ساز

پیغام ورود و خروج



ساعت ساعت ساعت فلش
همه چیز درمورد شهرلیکک و قوم لر
همه چیز درمورد شهرلیکک و قوم لر
بهمیی را دوست میداریم و به قوم لر افتخارمیکنیم 
قالب وبلاگ
نویسندگان
صفحات جانبی
به گزارش روابط عمومی اداره کل اوقاف و امور خیریه استان کهگیلویه و بویراحمد در کتاب دایره المعارف شجره آل رسول جلد سوم نوشته سید علی موسوی نژاد سوق این چنین نوشته شده است: این دو بقعه متصل بهم در روستای منیزور ( منگزور) از توابع دهستان سر آسیاب یوسفی شهرستان بهمئی بر روی تپه ای مشرف بر دره « بردمن» واقع شده است ، که پیرامون آن را قبرستان قدیم روزگار قبل از صفوی فرا گرفته که هنوز بر روی تربت برخی از قبور لوحه سنگ هایی قرار دارد ، که خطوط منقور بر آن ها به مرور زمان فرو ریخته و جز تاریخ دو سنگ را به سال های : « ثمانمأه» ( 800 ه . ق ) و دیگری با مضمون : » .... علیها فان ... شعبان ...سنه اثنی و تسعین و تسعمائه ... » ( 992 ه . ق ) نشان می دهد .
 
صاحب کتاب خوزستان ، کوه گیلویه و ممسنی در رابطه با همین الواح چنین می نویسد :
« ... در اول تنگ منگزور بقاع سید اسدالله ، سید بهزاد و سید الله زیارتگاه مردم است و الواح قبور قدیم با خط کهنه عربی و فارسی دارد ، شاید کوفی ....»
روستای منیزور از شمال به کوه سفید ، از جنوب به دنباله جبال کوه سفید ، از مغرب و مشرق به دو سلسله کوه محصور بهم معروف به تنگ « منیزور » محدود و منتهی می گردد .
فاصله روستا تا سر آسیاب یوسفی 12 و تا شهر لیکک مرکز شهرستان بهمئی بیش از 80 کیلومتر مربع می باشد.
بنای قدیم این زیارتگاه ، در ظاهر شش ضلعی نا منظم ، مرکب از حرم ، دو صحن وسیع ، دو ایوان و رواق های دو گانه ، که در هر ضلع ورودی آن هابه یکدیگر راه دارد . در وسط صحن اول صورت قبری گچی و قبر دیگری پشت سر آن در صحن دومی قرار گرفته شده است ، که بر بالای هر کدام دو گنبد خوش ترکیب مخروطی با ارتفاع و کشیدگی بیشتر بر روی چهار فیل پوش همراه با طاقنماهایی میان آنها برپا شده است .
در داخل طاقنماهای چهارگانه که به کمک سنگ چینی طرح های هندسی ایجاد گشته ، نورگیرهای مشبک گچی به شکل زیبایی تعبیه شده است که روشنایی وسیعی را به داخل ساختمان ایجاد می کند . همچنین بر روی طاقنماهای چهار گانه در سطوح بالا و پائین گچبری های زیبایی با نقش و نگارهای گیاهی تزئین شده که در جریان مرمت های بعدی ، لطمه دیده است .
در داخل بقعه محراب ، گچبری های زیبایی وجود داشته که سطح داخل طاقنما گونه آن به رقم خطوط متوازی عهد قاجاری تزئین شده و حواشی دور آنرا آثار ضعیفی از کتیبه ای گچی فرا گرفته که خطوط نوشته بر آن فرو ریخته است .
نقل کرده اند: در جانبهای غربی و شرقی صحن در حین کنده کاری و مرمت در فواصل سالهای (1366-1365 هـ.ق) خطوطی نقر بوده که قسمت میانی آن محو، ولی اطراف آن آیه الکرسی نوشته شده و در نقطه ای دیگر این شعر با مرکب قرمز نقش بسته بود.
« شاد باش آن کس که این بنیاد ساخت شادی دیگر که چون فولاد ساخت»
در واقع تار و پود دیوارهای داخلی این عمارت عظیم که به یقین زبان گویای شخصیت های مدفون در این مکان بوده است، ابتداء در زمان تعمیر و مرمتهای سال 1342 (هـ.ش) سپس بدون مطالعه و کنکاش تخصصی به نیت تجدید بنای جدید در سال 1380(هـ.ش) توسط اولاد و احفاد آن با مشارکت اداره اوقاف شهرستان دهدشت تخریب گردید، که در این بین هرگونه آثار و کتیبه های متقن و معتبر را در عمق خاک دفن کرده است.
مطالعه این بنا از نظر عناصر تاریخی با عنایت به آرایش و سبک کلی و نوع مصالح با استفاده از موتیف های الیمی در حواشی محراب و تحول معماری در تبدیل دیوارهای فیل پوش به تویزه های حمال از مشخصات معماری دوره ایلخانی (قرن هشتم هـ.ق) بشمار میرود.
در وضعیت فعلی این مکان مذهبی در وسعتی معادل 1000 متر مربع با رعایت اصول فنی و مهندسی و ایجاد فونداسیون و شناژهای بتونی احداث و در حال ساخت است. در محدوده حیاط این زیارتگاه از روز قدیم تاکنون قبور زیادیاز اولاد و احفاد امامزاده مزبور، مدفون که در زمان تجدیدبنا در عمق خاک امحاء شده اند.
در نزدیک مرقد مطهر امامزاده ابراهیم مزار منور عالم فاضل آقا میرغفور ابن میرعلی اکبر از سادات حیدری تیره اسماعیلی رضا توفیقی با جمع دیگری از بزرگان آنها که در زمان رحله الشتاء و الصیف مرگ آنان فرا رسیده، دفن شده اند. که در همه اعصار مورد احترام محلیان بوده اند.
کیفیت زندگانی این دو بزرگوار به درستی روشن نیست، آنچه محلیان و برخی از اصحاب سلف حکایت دارند: امامزاده ابراهیم پدر سید اسدالله، از اعقاب شاهزاده عبدالله معروف شاه منگشت است که آستان مقدسش در دامنه ی کوه منگشت در منطقه علاء و صیدون شهرستان باغ ملک می باشد، که به قولی توسط رئیس مشقی نامی به شهادت رسیدند.
درباره شجره و نسب این بزرگواران به اعتبار اعتقاد محلی و اقوال ساکنان منطقه ای منتسب به اولاد و احفاد امام موسی ابن جعفر (ع) می باشند.
در همین رابطه شجره نامه ای بدون ذکر تاریح تحریر، فاطمه زوجه دوم امامزاده محمود سید محمید (ع) را دختر امامزاده شاهزاده ابراهیم (جد سادات منیزوی) و زینب دختر امامزاده محمود (سید محمید) را زوجه امامزاده اسدالله فرزند ارشد شاهزاده ابراهیم نام می برد که بقولی تمام اولاد و احفاد سادات منیزوی ( منگزوری ) از نسل ایشان (زینب) می باشد.
با این حال عمه زینب معروف به « مامه زینب » که بقعه مطهر آن واقع در ضلع شمالی روستای تنگ منی (مامه زینب) از توابع دهستان سرآسیاب یوسفی شهرستان بهمئی می باشد، عمه «امامزاده شاهزاده ابراهیم» خواهد بود.
این گفتار را عالم فاضل آقا « آمیر علی صفدر تقوی رضا توفیقی رحمه الله علیه » تقریظ می کند و بنا به اراداتی که به این امامزادگان عالی مقام داشته، جملاتی را بر روی تخته سنگی به خط خود نقر کرده و با مضمون ذیل بر دروازه بقاع مذکور نصب می نماید:
« من کراماتی از امامزاده را ( شاهزاده ابراهیم ) به این دلیل با تمام ریش سفیدان بهمئی و یوسفی سه شب در صحن مطهر امامزاده روضه خوانی و نیایش برپا داشتم... 1330 هـ.ق »
علی الظاهر مشابه همین کتیبه، تخته سنگ دیگری از روزگار قدیم که بر روی آن دعای ( وبا – طاعون ) با خط عربی نقر شده بود، بر دیوار امامزاده با ملاط گچ نصب گردیده، که محلیان معتقدند در این سامان نه جن و نه بیماری وبا ( طاعون ) وارد نمی شود.
سادات امامزاده شاهزاده ابراهیم که بقولی از نسل فرزند ارشدش امامزاده سید اسدالله می باشند شامل دو
اولاد:
الف: شاهزاده سید محمد معروف به محمد زمان
ب: ابراهیم : شامل : اولاد سید شریف، اولاد سید جابر، اولاد سید فرج الله، اولاد سید شامیر، اولاد سید محمد.
نوه های سید شریف: دهه سید محمد جعفر و سید عبدالله
نوه های سید جبار: دهه سید بارونی
نوه های سید فرج الله: دهه سید هاشم و سید شامیر که اولاد ذکور ندارد،
نوه های سید محمد: به دهه سید محمد گله بری و کلاه کار معروف و شهرت دارند.
اسکان دائم این سادات عموما در منطقه دشتک، چال انجیر، پای مله، چال دراز، چال گردلو، چال خیرالی و سایر مناطق دیگر از جمله: بهمئی گرمسیر و سردسیر، ممبی، لیکک، بید بلند، بید زرد، اسلام آباد، جایزان رامهرمز، سرجولکی، قلعه حمود، میانکوه، امیدیه، بهبهان، باغ ملک، ایذه، صیدون، اعلاء، اهواز، دره اهوازی، هفت کل، کوه ماغر و تعدادی با عنوان « سید عرب » در مناطق هویزه و بوستان خوزستان، اسکان دائم دارند که بقولی به سید « آل شبیب » معروفند.
گفتنی است، در آینده ای نزدیک با یاری خداوند سبحان، سیره و احوال و مشجر اولاد و احفاد این امامزاده از صغیر تا کبیر در تمام نقاد داخل و خارج از کشور در قاب « بحر النسابی » کامل توسط نگارنده چاپ و نشر خواهد شد. « انشالله »
بدینوسیله به منظور غنای مطالب و محتویات آن، محتاج نظرات صائب پژوهندگان، محققین، مطلعین، بالاخص اولاد و احفاد شریف آن در ارسال مدارک، شواهد، اسناد، شجره نامه، عکس و ... تا قبل از چاپ می باشیم.


[ یکشنبه 30 فروردین 1394 ] [ 07:05 ب.ظ ] [ محمدرضا شاکری ]
نظرات
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :


برای نمایش تصاویر گالری كلیك كنید


کد گالری

mouse code

كد ماوس